مدارك بىواسطه از شهيد ثانى روايت ننموده است بلكه با يك واسطه از وى روايت داشته است . دوم آنكه نام صاحب مدارك سيد محمد است و نام پدرش سيد ابو الحسن على است كه پيش از اين هم يادآورى شد « * » . مگر اينكه بگوئيم لفظ « والد » از ميان كلمه عاملى و صاحب مدارك از كلام ناسخان افتاده است و به اين وسيله ، هر دو اشكال بر طرف خواهد شد ؛ در عين حال اشكال ديگرى باقى مىماند و آن اين است كه امير فيض اللّه به خاطر بعد درجه با واسطه از پدر صاحب مدارك روايت داشته است و ممكن است افتادگى ديگرى هم در نوشته ناسخان به وجود آمده باشد با اين توضيح كه امير فيض اللّه به توسط صاحب مدارك از پدرش از شهيد ثانى روايت داشته چنان‌كه صاحب معالم يعنى شيخ حسن به توسط شيخ حسين بن عبد الصمد از شهيد ثانى روايت مىكرده و در اسانيد اربعين استاد استناد ( قدس سره ) آمده كه امير فيض اللّه مترجم حاضر از شيخ محمد از پدرش شيخ حسن از پدرش شهيد ثانى روايت مىكرده و گاهى هم از سيد ابو الحسن على عاملى از شهيد ثانى روايت داشته و ممكن است مراد وى پدر صاحب مدارك بوده باشد « * * » .

--> ( * ) به‌طورى كه مشاهده مىشود و در اصل كتاب هم كه ما ترجمه كرديم در اجازهء نيشابورى آمده . امير فيض اللّه از سيد جليل سيد ابو الحسن على پدر صاحب مدارك از شهيد ثانى روايت مىكرده . هرگاه نسخه حاضر را تصحيح نكرده باشند يعنى ( ابو الحسن على پدر ) را به آن اضافه نموده باشند ، اشكال مؤلف وارد است و اگر به همين ترتيب حاضر بوده اشكال وارد نيست و احتمالات بعدى مؤلف مورد توجه خواهد بود - م . ( * * ) در روضات الجنات ، ج 2 ، ص 515 آمده : « امير فيض اللّه از شاگردان مخصوص مقدس اردبيلى بوده و از پاره‌اى از اسرار و كرامات آن بزرگوار باخبر بوده . از يكى از تأليفات سيد جزائرى به دست مىآيد كه امير فيض اللّه كتابى در رجال شيعه نظير نقد الرجال همشهرىاش امير مصطفى تأليف كرده است . از اجازهء فاضل محدث امير محمد باقر خاتون‌آبادى كه شاگرد مجلسى بوده استفاده مىشود كه سيد امير شرف الدّين شولستانى شاگرد امير فيض اللّه از وى روايت مىكرده است » . سيد جزائرى در كتاب انوار نعمانيه حكايت تشرف مقدس اردبيلى را به حضور مبارك بقية اللّه از امير فيض اللّه كه خود شاهد جريان تشرف بوده است نقل كرده است اللهم ارزقنا شرف لقاء تراب مقدمه عليه السّلام - م .